headerphoto

Πως θα αποκτήσουμε το Άγιο Πνεύμα

Η σημερινή εορτή δεν είναι μια απλή επέτειος. Είναι ένα συνεχές θαύμα που παρατείνεται μέσα στους αιώνες. Ο Παράκλητος εξακολουθεί να είναι παρών στον κόσμο και να ενεργεί μέσα στην Εκκλησία του Χριστού. Κατά συνέπεια όλοι μας μπορούμε να μετάσχουμε στην κοινωνία του Αγίου Πνεύματος. Η εν δυνάμει δωρεά που λάβαμε κατά την ώρα του βαπτίσματός μας πρέπει να γίνει ενεργητική και ζώσα μετοχή στον πλούτο των χαρισμάτων Του. Ποιες προϋποθέσεις χρειάζονται γι’ αυτό;

Αγία Τριάς Βασική προϋπόθεση είναι η πίστη. Η μετοχή του Πνεύματος γίνεται «κατά την αναλογίαν της πίστεως», όπως παρατηρεί ο Μ. Βασίλειος. Ή, σύμφωνα με άλλη διατύπωση του αγίου Συμεών του Νέου Θεολόγου,, «ουχ απλώς, αλλά κατά την πίστην και την διάθεσιν και την ταπείνωσιν» αυτών που αγωνίζονται να την επιτύχουν.

Κοντά στην πίστη χρειάζεται και ο πνευματικός αγώνας μας. Ο κόπος της χριστιανικής ζωής. Το Πνεύμα του Θεού μας ενδυναμώνει στον αγώνα της εν Χριστώ ζωής και η χριστιανική ζωή μας καθιστά άξιους για να μετέχουμε στα χαρίσματά Του. Ακόμα μας εξασφαλίζει τη δυνατότητα να διατηρήσουμε τη δωρεά που λάβαμε και να μην την χάσουμε. «Ούτε η χάρη του Πνεύματος είναι δυνατόν να παραμείνει μέσα μας χωρίς την εργασία των εντολών, ούτε η εργασία των εντολών χωρίς τη χάρη του Θεού είναι χρήσιμη και ωφέλιμη».

Η απόκτηση του Αγίου Πνεύματος προϋποθέτει ακόμα και την καθαρότητα της καρδιάς μας. Το Πνεύμα μας μεταδίδει τις δωρεές Του και «κατά την αναλογίαν της καθάρσεώς» μας, καθώς διδάσκει ο άγιος Συμεών. Χωρίς τον αποχωρισμό από τα πάθη κατά τον Μ. Βασίλειο δεν μπορούμε να επιτύχουμε την κοινωνία του Αγίου Πνεύματος.

Επάνω απ’ όλα χρειάζεται η θερμή προσευχή μας. Να εκζητούμε θερμά και επίμονα την έλευση του Παρακλήτου στην καρδιά μας. Αυτό μας υποδεικνύει ο Συμεών ο Νέος Θεολόγος με την «μυστική ευχή» του: «Ελθέ το φως το αληθινόν, ελθέ η αιώνιος ζωή ελθέ το αποκεκρυμμένον μυστήριον...ελθέ ον επόθησε και ποθεί η ταλαίπωρός μου ψυχή!...».

Όλγα Παπαδημητρίου,
φοιτήτρια Φιλοσοφικής




Τα χαρίσματα του Αγίου Πνεύματος

Η Πεντηκοστή αποτελεί τη γενέθλια ημέρας της Εκκλησίας. Στην παρουσία του Πνεύματος οφείλει την ύπαρξή της. Αυτό την εμψυχώνει και την ζωοποιεί. Το Πνεύμα χορηγεί τα πάντα και «συγκροτεί όλον τον θεσμό της Εκκλησίας».

Το αίτιο όλων των αγαθών, διδάσκει ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος, είναι «το παραμένειν ημίν την χάριν του Πνεύματος». Χωρίς το Πνεύμα του Θεού, σύμφωνα με την ομόφωνη παράδοση των αγίων Πατέρων μας, δεν μπορούμε να σωθούμε. Η ένωσή μας με το Θεό γίνεται δυνατή μόνο με το Άγιο Πνεύμα.

Δεν υπάρχει δωρεά που δόθηκε στον κόσμο, λέει ο Μ. Βασίλειος, στην οποία το Άγιο Πνεύμα να μην ήταν παρόν. Όλα από το Πνεύμα πηγάζουν. Όλα το Πνεύμα τα μεταδίδει. Είναι κατά τον άγιο Κύριλλο Ιεροσολύμων «το δοτικόν και παρεκτικόν πάντων των εν τη Εκκλησία πνευματικών χαρισμάτων».

Αγία Τριάς Το Άγιο Πνεύμα φώτισε τους αποστόλους. Ενίσχυσε τους μάρτυρες. Καθοδήγησε τους ιερούς ποιμένες και διδασκάλους της Εκκλησίας στην ερμηνεία των Γραφών, στην καταπολέμηση των αιρέσεων, στην ανάδειξη και στην ορθή διατύπωση των ιερών δογμάτων της πίστεως. Και οι ιερές σύνοδοι, όπου πολεμήθηκαν οι πλάνες και θριάμβευσε η ορθοδοξία, είναι έργο του Αγίου Πνεύματος.

Το Άγιο Πνεύμα εξακολουθεί να παραμένει και σήμερα στην Εκκλησία, το σώμα του Θεανθρώπου Κυρίου. Και θα παραμένει «εἰς τὸν αἰῶνα», σύμφωνα με την υπόσχεσή Του. Εκείνο μας χαρίζει τη χάρη των μυστηρίων. Εκείνο αναδεικνύει τους ιερούς ποιμένες. Εκείνο μας εμπλουτίζει με τον άφατο πλούτο των χαρισμάτων Του. Εκείνο ενεργεί παντού με τις άκτιστες ενέργειές Του, ώστε όλοι οι άνθρωποι να γνωρίσουν την αλήθεια και να γίνουν μέτοχοι της σωτήριας που ο φιλάνθρωπος Κύριος χάρισε στο γένος μας.

«Δια Πνεύματος Αγίου», συνοψίζει ο Μ. Βασίλειος, «η εις παράδεισον αποκατάστασις, η εις βασιλείαν ουρανών άνοδος, η εις υιοθεσίαν επάνοδος, η εις παρρησία του καλείν εαυτών Πατέρα τον Θεόν, κοινωνόν γενέσθαι της χάριτος του Χριστού...». Μ’ ένα λόγο, διά του Αγίου Πνεύματος φτάνουμε στην απόκτηση κάθε ευλογίας τόσο στην παρούσα όσο και στην μέλλουσα ζωή.



ΑΝΑΣΤΑΣΙΝ ΧΡΙΣΤΟΥ ΘΕΑΣΑΜΕΝΟΙ

Αγίου Συμεών του Νέου Θεολόγου
«Αδελφοί και πατέρες,

ήρθε το Πάσχα, η χαρμόσυνη ημέρα της Αναστάσεως του Χριστού, η αιτία κάθε ευφροσύνης και αγαλλίασης που έρχεται μια φορά τον χρόνο ή μάλλον έρχεται καθημερινά και συνεχώς σ’ εκείνους που κατανοούν το μυστικό της νόημα.

Ας ευχαριστήσουμε λοιπόν τον Κύριο, που μας πέρασε μέσα από το πέλαγος το πέλαγος της νηστείας και μας οδήγησε με ευφροσύνη στο λιμάνι της Αναστάσεώς Του. Ας Τον ευχαριστήσουμε και όσοι διανύσαμε το δρόμο της νηστείας πρόθυμα, με ζέουσα προαίρεση και αγώνες για την αρετή και όσοι υστερήσαμε από ολιγωρία και μικροψυχία. Επειδή Αυτός είναι που χαρίζει γενναιόδωρα στους αγωνιστές τα στεφάνια και τους άξιους μισθούς των έργων τους και στους ασθενέστερους πάλι ως ελεήμων και φιλάνθρωπος χαρίζει την συγγνώμη. Γιατί αποβλέπει περισσότερο στη διάθεση και στην προαίρεση των ψυχών μας παρά στους σωματικούς κόπους και αναλόγως μας ανταποδίδει τα έπαθλα και τα χαρίσματα του πνεύματος και ή δοξάζει τον αγωνιστή ή τον αφήνει ακόμη αφανή, επειδή έχει ανάγκη από πιο επίπονη κάθαρση.

Ας εξετάσουμε λοιπόν ποιο είναι το μυστήριο της Αναστάσεως του Χριστού και Θεού μας, που συντελείται κατά παράδοξο τρόπο σε όσους το επιθυμούν, πως θάπτεται ο Χριστός μέσα μας σαν σε μνήμα και πως ενώνεται με τις ψυχές μας και ανασταίνεται συνανασταίνοντας μαζί του κι εμάς.

Ο Χριστός και Θεός μας, αφού κρεμάστηκε στο σταυρό, σταύρωσε πάνω σ’ αυτόν την αμαρτία του κόσμου και αφού γεύθηκε τον θάνατο, κατέβηκε στα κατώτατα του Άδη. Όπως λοιπόν τότε, ανεβαίνοντας από τον Άδη επέστρεψε στο Άχραντο Σώμα του –από το οποίο δεν αποχωρίστηκε καθόλου- κι αμέσως αναστήθηκε και αμέσως ανήλθε στους ουρανούς με δόξα πολύ και δύναμη, έτσι ακριβώς και τώρα, όταν εμείς εξερχόμεθα από τον κόσμο και εισερχόμεθα με την εξομοίωση των παθημάτων του Κυρίου στον Τάφο της μετανοίας και της ταπεινώσεως, Αυτός ο ίδιος κατεβαίνει απ’ τους ουρανούς, εισέρχεται στο σώμα μας σαν σε τάφο, ενώνεται με τις νεκρωμένες πνευματικά ψυχές μας και τις ανασταίνει. Έτσι, παρέχει τη δυνατότητα σε εκείνον που συναναστήθηκε μαζί Του να βλέπει τη δόξα της μυστικής του Αναστάσεως.

Ανάσταση λοιπόν του Χριστού είναι η δική μας ανάσταση των κάτω κειμένων. Γιατί πώς θα αναστηθεί Αυτός που δεν έπεσε σε αμαρτία, καθώς είναι γραμμένο, μήτε αλλοιώθηκε στο ελάχιστο η δόξα Του; Ή πώς θα δοξαστεί Εκείνος που είναι υπερδεδοξασμένος και εξουσιάζει τα σύμπαντα;

Η Ανάσταση και η δόξα του Χριστού, καθώς είπαμε, είναι η δική μας δόξα. Αφ’ ότου δηλαδή Εκείνος οικειοποιήθηκε την ανθρώπινη φύση, όσα ενεργεί σε εμάς τα επιγράφει στον εαυτό του. Η ανάσταση λοιπόν της ψυχής είναι η ένωση με τη ζωή. Όπως ακριβώς το νεκρό σώμα, δεν μπορεί να ζει αν δεν δεχθεί μέσα του τη ζωντανή ψυχή και δεν σμίξει άμικτα μ’ αυτήν, έτσι κι η ψυχή δεν μπορεί να ζήσει μόνη της, αν δεν ενωθεί αρρήτως και ασυγχύτως με τον Θεό, που είναι η όντως αιώνια ζωή». […]



Καταδικασμένοι να είναι αθάνατοι!



Οι άνθρωποι καταδίκασαν το Θεό σε θάνατο· ο Θεός όμως δια της αναστάσεώς Του «καταδικάζει» τους ανθρώπους σε αθανασία. Για τα κτυπήματα τους ανταποδίδει τους εναγκαλισμούς· για τις ύβρεις τις ευλογίες· για τον θάνατο την αθανασία.

Ποτέ δεν έδειξαν οι άνθρωποι τόσο μίσος προς το Θεό, όσο όταν Τον σταύρωσαν· και ποτέ δεν έδειξε ο Θεός τόση αγάπη προς τους ανθρώπους, όση όταν αναστήθηκε.

Οι άνθρωποι ήθελαν να καταστήσουν το Θεό θνητό, αλλ’ ο Θεός δια της αναστάσεώς Του κατέστησε τους ανθρώπους αθάνατους. Ο θάνατος δεν υπάρχει πλέον. Η αθανασία κατέκλυσε τον άνθρωπο και όλους τους κόσμους του. Ποτέ δεν έδειξαν οι άνθρωποι τόσο μίσος προς το Θεό, όσο όταν Τον σταύρωσαν· και ποτέ δεν έδειξε ο Θεός τόση αγάπη προς τους ανθρώπους, όση όταν αναστήθηκε.

Δια της αναστάσεως του Θεανθρώπου η ανθρώπινη φύση οδηγήθηκε τελεσίδικα στην οδό της αθανασίας, και έγινε φοβερή και δι’ αυτόν τον θάνατο. Διότι προ της αναστάσεως του Χριστού ο θάνατος ήταν φοβερός για τον άνθρωπο, από δε της αναστάσεως του Κυρίου γίνεται ο άνθρωπος φοβερός για τον θάνατο. Εάν ζει δια της πίστεως στον Αναστάντα Θεάνθρωπο ο άνθρωπος, ζει υπεράνω του θανάτου. Καθίσταται απρόσβλητος και από τον θάνατο.

Ο θάνατος μετατρέπεται σε «υποπόδιον των ποδών αυτού»: «Που σου, θάνατε, το κέντρον; Που σου, άδη το νίκος;» (πρβλ. 1 Κορ. 15, 55-56). Έτσι, όταν ο εν Χριστώ άνθρωπος πεθαίνει, αφήνει απλώς το ένδυμα του σώματός του για να το ενδυθεί εκ νέου κατά την ημέρα της Δευτέρας Παρουσίας.

Μέχρι της αναστάσεως του Θεανθρώπου Χριστού ο θάνατος ήταν η δεύτερη φύση του ανθρώπου· η πρώτη ήταν η ζωή, και ο θάνατος η δεύτερη. Ο άνθρωπος είχε συνηθίσει το θάνατο ως κάτι το φυσικό. Αλλά με την ανάσταση Του ο Κύριος άλλαξε τα πάντα: η αθανασία έγινε η δεύτερη φύση του ανθρώπου, έγινε κάτι το φυσικό στον άνθρωπο και το αφύσικο κατέστη ο θάνατος. Όπως μέχρι της αναστάσεως του Χριστού ήταν φυσικό στους ανθρώπους το να είναι θνητοί, έτσι μετά την ανάσταση έγινε φυσική γι’ αυτούς η αθανασία. Ο άνθρωπος γεννιέται αληθινά όχι όταν τον φέρει στον κόσμο η μητέρα του, αλλ’ όταν πιστεύσει στον Αναστάντα Σωτήρα Χριστό, διότι τότε γεννιέται στην αθάνατη και αιώνια ζωή, ενώ η μητέρα γεννά το παιδί προς θάνατον, για τον τάφο. Η ανάσταση του Χριστού είναι η μητέρα όλων ημών, πάντων των χριστιανών, η μητέρα των αθανάτων.

Η πίστη μας είναι η νίκη δια της οποίας νικάμε τον θάνατο, η πίστη δηλαδή στον Αναστάντα Χριστό. «Που σου, θάνατε το κέντρον;» «Το δε κέντρον του θανάτου η αμαρτία» (1 Κορ. 15, 55-56). Όταν η σφήκα κεντρίσει τον άνθρωπο, καταβάλλει αυτός κάθε δυνατή προσπάθεια για να εκβάλει το κεντρί από το σώμα του. Όταν δε τον κεντρίσει η αμαρτία –το κέντρο αυτού του θανάτου- τι πρέπει να κάνει; -Πρέπει με την πίστη και προσευχή να επικαλεσθεί τον Αναστάντα Σωτήρα Χριστό, για να εκβάλει Αυτός το κεντρί του θανάτου από την ψυχή του.


Και Αυτός ως πολυεύσπλαχνος θα το κάνει, διότι είναι Θεός του Ελέους και της Αγάπης. Όταν πολλές σφήκες πέσουν επί του σώματος του ανθρώπου και τον τραυματίσουν πολύ με τα κεντριά τους, τότε ο άνθρωπος δηλητηριάζεται και πεθαίνει. Το ίδιο γίνεται και με την ψυχή του ανθρώπου όταν την τραυματίσουν τα πολλά κεντριά των πολλών αμαρτιών. Πεθαίνει αυτός χωρίς ανάσταση.


Νικώντας δια του Χριστού την αμαρτία μέσα του ο άνθρωπος νικά τον θάνατο. Εάν περάσει μία ημέρα και συ δεν έχεις νικήσει ούτε μία αμαρτία σου, γνώρισε ότι έγινες περισσότερο θνητός. Εάν όμως νικήσεις μία ή δύο ή τρεις αμαρτίες σου, έγινες πιο νέος με την νεότητα η οποία δεν γηράσκει, την αθάνατη και αιώνια!

Αρχιμ. Ιουστίνου Πόποβιτς
«Άνθρωπος και Θεάνθρωπος»


Προσευχή Αναστάσιμης περιόδου
Χριστός Ανέστη εκ νεκρών , θανάτω θάνατον πατήσας, και τοις εν τοις μνήμασι, ζωήν χαρισάμενος ( τρεις φορές).
Ανάστασιν Χριστού θεασάμενοι, προσκυνήσωμεν άγιον Κύριον Ιησούν Χριστόν, τον μόνον αναμάρτητον.
Τον Σταυρόν σου Χριστέ προσκυνούμεν, και την αγίαν σου Ανάστασιν , υμνούμεν και δοξάζομεν, συ γαρ ει ο Θεός ημών ,εκτός σου άλλον ουκ οίδαμεν, το όνομά σου ονομάζομεν.
Δεύτε πάντες οι πιστοί, προσκυνήσωμεν την του Χριστού αγίαν Ανάστασιν, ιδού γαρ ήλθε δια του Σταυρού, χαρά εν όλω τω κόσμω. Δια παντός ευλογούντες τον Κύριον, υμνούμεν την Ανάστασιν αυτού.
Σταυρόν γαρ υπομείνας δι΄ ημάς, θανάτω θάνατον ώλεσεν.
Aναστάς o Ιησούς από του τάφου, καθώς προείπεν, έδωκεν ημίν την αιώνιον ζωήν και το μέγα έλεος.


~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Τεσσαρακοστή

Καθώς βρισκόμαστε στο μέσο της Αγίας και Μεγάλης Τεσσαρακοστής, η Εκκλησία μας προβάλλει στους ιερούς Ναούς μας τον Τίμιο Σταυρό του Κυρίου και μας καλεί να τον προσκυνήσουμε με δέος και πίστη και να πάρουμε χάρη πολλή και δύναμη για τον πνευματικό αγώνα που διεξάγουμε την περίοδο αυτή.

Τι θα πει αυταπάρνηση;

Λίγες εβδομάδες πριν από το πάθος του ο Κύριος κάλεσε τους μαθητές του και τα πλήθη του λαού για να τους πει λόγια βαρυσήμαντα για τη ζωή τους και τη ζωή όλων μας. Όποιος θέλει, είπε, να με ακολουθήσει και να γίνει μαθητής μου, ας απαρνηθεί τον εαυτό του κι ας πάρει τη σταθερή απόφαση να υποστεί για μένα όχι μόνο κάθε θλίψη και δοκιμασία αλλά και θάνατο σταυρικό, και τότε ας με ακολουθεί.

Τι σημαίνει όμως «απαρνούμαι τον εαυτό μου»; Σημαίνει δυο πράγματα. Πρώτα ότι νεκρώνω τον παλαιό εαυτό που κρύβω μέσα μου, τον διαγράφω από τη ζωή μου. Παύω να υπάρχω γι’ αυτόν. Αρνούμαι δηλαδή και νεκρώνω τα θελήματα, τις επιθυμίες και τις ροπές του παλαιού ανθρώπου. Ακόμη κι αν τον δω να επαναστατεί, να αντιδρά, να επιζητεί με μανία και επιμονή καθετί αμαρτωλό, εγώ δεν υποκύπτω, δεν του δίνω σημασία. Έχω αρνηθεί όχι μόνο κάτι από τον εαυτό μου αλλά όλο τον παλαιό εαυτό μου.

Αρνούμαι τον παλαιό εαυτό μου σημαίνει ταυτόχρονα ότι υποτάσσομαι στο άγιο θέλημα του Θεού. Αυτό σημαίνει ότι ακολουθώ τον Κύριο όπου με οδηγεί. Και υπομένω όλες τις θλίψεις που επιτρέπει στη ζωή μου για τον εξαγιασμό μου. Μέχρι του σημείου να περιφρονώ ακόμη και το θάνατο. Διότι αυτό σημαίνει να σηκώνω διαρκώς τον σταυρό των θλίψεων και της θυσίας. Όπως κάθε κατάδικος σήκωνε ως μελλοθάνατος τον σταυρό του, έτσι κι εγώ πρέπει να σηκώνω τον δικό μου σταυρό περιμένοντας το μαρτύριο. Με την απόφαση να είμαι έτοιμος σε κάθε στιγμή, αργά ή γρήγορα, να πεθάνω, αν μου το ζητήσει ο Κύριος. Και να προχωρώ με τέτοια διάθεση όχι για λίγο αλλά σε όλη μου τη ζωή. Να σηκώνω τον σταυρό των θλίψεων όχι αναγκαστικά, επειδή δεν μπορώ να κάνω αλλιώς, αλλά με χαρά κι ελπίδα, με τη συναίσθηση ότι ο δρόμος της υποταγής στο θέλημα του Θεού, τον οποίο βαδίζω σηκώνοντας τον σταυρό των θλίψεων, είναι ο μοναδικός δρόμος που οδηγεί στη σωτηρία μου, στον Παράδεισο.

Όλη η ζωή του Κυρίου άλλωστε ήταν μία διαρκής αυταπάρνηση, προσφορά και θυσία, που κορυφώθηκε και ολοκληρώθηκε στη σταυρική θυσία. Κι επειδή αυτός πρώτος εφάρμοσε την τέλεια αυταπάρνηση, ζητά κι από μας ν’ ακολουθήσουμε ολόψυχα το παράδειγμά του.

Πόσο αξίζει μια ψυχή;

Ο Κύριος συνέχισε τη διδασκαλία του λέγοντας: όποιος θέλει να σώσει την επίγεια ζωή του, θα χάσει την αιώνια. Όποιος όμως θυσιάσει τη ζωή του για μένα και το Ευαγγέλιό μου, αυτός θα σώσει την ψυχή του. Διότι τι θα ωφελήσει τον άνθρωπο εάν κερδίσει ολόκληρο τον κόσμο και χάσει την ψυχή του; Και τι μπορεί να δώσει ως αντάλλαγμα για να την εξαγοράσει; Όποιος ντραπεί εμένα και τους λόγους μου επειδή φοβάται τους χλευασμούς των ανθρώπων της αποστατημένης και αμαρτωλής αυτής γενιάς, αυτόν θα τον αποκηρύξω κι εγώ όταν θα έλθω μέσα στη θεϊκή δόξα μου μαζί με τους αγίους αγγέλους.
Και ο Κύριος επισφράγισε τους λόγους του λέγοντας: Πολλοί από σας, πριν πεθάνουν, θα δουν να θεμελιώνεται με δύναμη ακαταγώνιστη η Βασιλεία του Θεού στη γη, δηλαδή η Εκκλησία μου.
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Σ’ όλη αυτή τη διδασκαλία του ο Κύριος τονίζει την αξία της ψυχής μας. Και τι λέει; Πόσο αξίζει η ψυχή μας; Ανυπολόγιστα. Δεν συγκρίνεται με όλα τα αγαθά του κόσμου αυτού. Έχει ασυγκρίτως ανώτερη αξία από όλα τα πλούτη, τις τιμές και τις απολαύσεις αυτής της ζωής. Γι’ αυτήν ο Θεός έγινε άνθρωπος, γι’ αυτήν έχυσε το αίμα του επάνω στο σταυρό και μας εξαγόρασε με το τίμιο Αίμα του. Κι αν εμείς περιφρονήσουμε το πολυτιμότατο αυτό λύτρο που έδωσε ο Χριστός για την ψυχή μας, η καταστροφή μας θα είναι ανεπανόρθωτη. Διότι, όταν εμείς αμαρτάνουμε συστηματικά και ασύστολα, κινδυνεύουμε να χάσουμε την ψυχή μας για πάντα στην αιώνια κόλαση. Εκεί η ψυχή θα χωρισθεί αιωνίως από τον Θεό, τη χάρη του και την αγάπη του και θα βυθισθεί στο αιώνιο σκοτάδι. Γι’ αυτό λέει ο Κύριος ότι το χειρότερο κακό που μπορούμε να πάθουμε οι άνθρωποι, είναι το να χάσουμε την ψυχή μας. Και αν χάσουμε την ψυχή μας, χάσαμε τον Θεό, χάσαμε τον εαυτό μας, χάσαμε τα πάντα. Κι αυτή η απώλεια είναι αμετάκλητη. Μήπως έχουμε και άλλη ψυχή, ώστε να δώσουμε μία στον σατανά και μία στον Θεό; Ή να δώσουμε τη μία αντάλλαγμα για την απώλεια της άλλης; Τα χρήματα και τα κτήματα και τα σπίτια μπορούμε να τα ανταλλάξουμε. Την ψυχή όμως ποτέ.
Και δεν είναι δύσκολο να τη χάσουμε. Σ’ αυτή τη ζωή φοβερός πόλεμος διεξάγεται. Με λύσσα οι δαίμονες ζητούν να αρπάξουν και να κατασπαράξουν την ψυχή μας. Ας αντισταθούμε λοιπόν κι ας αγωνισθούμε. Ώστε, όταν κλείσουμε τα μάτια μας, να παραλάβουν την ψυχή μας οι παμφώτεινοι άγγελοι στην αγκαλιά του Θεού.

Πηγή: xfd.gr

Τι είναι το Τριώδιο;

τριώδιοΤο Τριώδιο αποτελεί το κινητό εκείνο τμήμα του εκκλησιαστικού έτους που προπαρασκευάζει για τον άξιο εορτασμό των Παθών και της Αναστάσεως με ανάλογα βιώματα, πνευματική καλλιέργεια και συμμετοχή, με αγώνα μετανοίας, προσευχής και νηστείας. Περιλαμβάνει δέκα Κυριακές. Από την Κυριακή του Τελώνου και Φαρισαίου μέχρι τον Εσπερινό του Μ. Σαββάτου. Το Τριώδιο διαμορφώθηκε σε τελική μορφή γύρω στον 15ο αιώνα. Ονομάστηκε Τριώδιο γιατί οι Κανόνες κατά τις καθημερινές ακολουθίες του Όρθρου περιλαμβάνουν τρεις ωδές την η’, θ’ και μια από τις πρώτες ωδές.

Πόσο διαρκεί το Τριώδιο;

Διαιρείται σε δύο τμήματα. Το προ της Νηστείας (Κυριακή Τελώνου και Φαρισαίου, Ασώτου, Απόκρεω, Τυροφάγου) και της Μεγάλης Τεσσαρακοστής και της Μ. Εβδομάδας δηλαδή έξι εβδομάδες και μία (Α’ Κυριακή των Νηστειών – της Ορθοδοξίας, Β’ Κυρ. Νηστειών- Αγ. Γρηγορίου Παλαμά, Γ’ Κυρ. Νηστειών- Σταυροπροσκυνήσεως, Δ’ Κυρ. Νηστειών – Αγ. Ιωάννου της Κλίμακος, Ε’ Κυρ. Νηστειών- Οσίας Μαρίας της Αιγυπτίας, Στ’ Κυρ. Νηστειών- Βαΐων και η Μεγάλη Εβδομάδα).

Ποιες είναι οι Κυριακές του Τριωδίου;

Κυριακή Τελώνου και Φαρισαίου: Η συντριβή της καρδιάς και η ταπεινοφροσύνη, η αποφυγή του φαρισαϊκού εγωισμού ανοίγει τις πύλες της αληθινές μετάνοιας και του ελέους του Θεού.
Κυριακή Ασώτου: Τονίζεται το πνεύμα της μετάνοιας και το μεγαλείο της χριστιανικής ελευθερίας.
Κυριακή των Απόκρεω: Προηγείται το Ψυχοσάββατο υπέρ «πάντων των απ’ αιώνος κοιμηθέντων ευσεβώς επ’ ελπίδι αναστάσεως ζωής αιωνίου». Ακολουθεί την Κυριακή η υπόμνηση της μελλούσης κρίσεως και η προτροπή για μετάνοια. Ο Χριστός εμφανίζεται επί θρόνου δόξης.
Κυριακή της Τυροφάγου ή του απωλεσθέντος Παραδείσου της τρυφής: Μετά την προπαρασκευή των ψυχών προς μετάνοιαν αρχίζει και η σωματική συμμετοχή στη νηστεία.
Η Μεγάλη Τεσσαρακοστή έχει βασικό χαρακτηριστικό της την εγκράτεια και τη νηστεία. Προβάλλει συνταρακτικά πρότυπα.
Α’ Κυριακή των Νηστειών ή της Ορθοδοξίας. Το Σάββατο το παράδειγμα του Αγ. Θεοδώρου, που μας θυμίζει πόσο δυνατή είναι η ζωντανή πίστη. Την Κυριακή της Ορθοδοξίας η αναστήλωση των εικόνων, η νίκη των καθαρών των πνευματικών ανθρώπων απέναντι σε κάθε πλάνη και αίρεση.
Β’ Κυριακή των Νηστειών- Αγ. Γρηγορίου του Παλαμά: Κεντρικό θέμα η νηστεία, η προσευχή και η έντονη άσκηση της ελεημοσύνης. Αυτά βοηθούν τον εσωτερικό καθαρμό. Πρότυπο ο Αγ. Γρηγόριος ο Παλαμάς. Στο πρόσωπό του συγκεντρώνεται σοφία και γνώση που ανθίζουν από μια βαθειά ορθόδοξη πίστη.
Γ’ Κυριακή των Νηστειών- της Σταυροπροσκυνήσεως. Τώρα υμνείται ο Σταυρός, ο «της εγέρσεως Χριστού τας αυγάς φωτοβολείν». Ο άνθρωπος τοποθετείται απέναντι στο Σταυρό. «Όστις θέλει οπίσω μου ελθείν απαρνησάσθω εαυτόν και αράτω τον σταυρόν αυτού». Ο Σταυρός προβάλλεται ως στήριγμα και βοήθεια.
Δ’ Κυριακή των Νηστειών- Αγ. Ιωάννου της Κλίμακος. Μετά την άσκηση ο δρόμος της ανυψώσεως. Ο Αγ. Ιωάννης της Κλίμακος προσφέρει την ανθρώπινη εμπειρία της μυστικής ανόδου.
Ε’ Κυριακή των Νηστειών – της Οσίας Μαρίας της Αιγυπτίας. Βαθειά συνειδητή μετάνοια. Πρότυπον η Οσία Μαρία η Αιγυπτία, η πρώην αμαρτωλή, ασκήτρια της ερήμου για 47 ολόκληρα χρόνια. Την Τετάρτη ο Μέγας Κανόνας και την Παρασκευή ο Ακάθιστος Ύμνος.
ΣΤ’ Κυριακή των Νηστειών- Βαΐων: ( Το Σάββατο η ανάσταση του Λαζάρου). Η θριαμβευτική είσοδος του Ιησού στα Ιεροσόλυμα.
Μεγάλη Εβδομάδα: Είσοδος στο χώρο του μυστηρίου. Η Μεγ. Τεσσαρακοστή μάς προετοίμασε με τη χάρη του Θεού και τη δική μας προσπάθεια, στην ταπεινοφροσύνη, στη μετάνοια, στην προσοχή, την άσκηση, την νηστεία και προσευχή για τη συμμετοχή μας στη θεία Κοινωνία.
Στην πορεία των ημερών η δική μας προσπάθεια παίζει βασικό ρόλο. Η χάρη του Θεού τον αποφασιστικό. Η είσοδος μας στο χώρο του αγίου και η ζωή μας μέσα στον κόσμο του «φρικτού» και συνάμα «γοητευτικού μυστηρίου» της ανθρώπινης ύπαρξης μπορεί να γίνει πραγματικότητα.
Καλή Σαρακοστή!

Πηγή: www.enoriaka.gr



Ειδήσεις-Εκδηλώσεις




new_post_img
Κουκλοθέατρο "ο 4ος Μάγος" & Ομιλία με τον π. Εφραίμ Παναούση "Αρχονιά και ευγένεια μέσα στο γάμο!" ›Πλήρης είδηση‹


new_post_img
"Τα Χριστούγεννα της οικογένειας", Ομιλία με τον κ. Κωνσταντίνο Γανωτή, Σάββατο 28/11, ώρα 6.30 μ.μ. ›Πλήρης είδηση‹


new_post_img
ΣΥΝΑΞΗ ΝΕΩΝ: Κυριακή 25.10.2015, Ώρα 6.30 μ.μ. ›Πλήρης είδηση‹


new_post_img
Η σημασία της Ευχής στον Ιησού! ›Πλήρης είδηση‹


new_post_img
Ακούστε την Ομιλία του Οσίου Πορφυρίου Καυσοκαλυβίτου για την κατάθλιψη ›Πλήρης είδηση‹


new_post_img
Χ.Μ.Ο. Γλυκών Νερών spot! ›Πλήρης είδηση‹


new_post_img
Ο άγιος Σεραφείμ Σάρωφ (κινούμενα σχέδια) ›Πλήρης είδηση‹


new_post_img
Εμφάνιση Πεντηκοστιανών στα Γλυκά Νερά ›Πλήρης είδηση‹


new_post_img
Αν θες ν' αλλάξεις μυαλό... ›Πλήρης είδηση‹


new_post_img
Πώς θα αποκτήσουμε το Άγιο Πνεύμα; ›Πλήρης είδηση‹



1